Ιστορίες βασισμένες σε Φανταστικό Διώνυμο
Πρωτομαγιά-Πολυκατοικίες
της Μπούτλα Αικατερίνης
Η πρωτομαγιά αποτελεί ημέρα- σημείο κατατεθέν για δύο λόγους. Πρώτον, προς τιμήν αυτών που αγωνίστηκαν για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους στην εργασία με τον περιορισμό του ωραρίου στις οκτώ ώρες και δεύτερον, για τον ερχομό, ουσιαστικά, της άνοιξης, παρόλο που ο Μάιος αποτελεί τον τρίτο και τελευταίο μήνα αυτής της χρωματιστής και χαρούμενης εποχής.
Συνηθίζεται λοιπόν από τους Έλληνες όμως να τιμούν αυτή την ημέρα κυρίως για το δεύτερο σκέλος της. Γιορτάζουν την Πρωτομαγιά για τα ωραία χρώματα της άνοιξης, για τα λουλουδένια στεφάνια που φορούν στο κεφάλι, για τα όμορφα, καταπράσινα τοπία που επισκέπτονται. Το άλλο σκέλος της μένει παραμελημένο χωρίς την σημασία που θα έπρεπε να του δοθεί. Εν πάσει περιπτώσει όμως, αν σταθεί κανείς σ’αυτό το σημείο θα δει ξεκάθαρα την διαφορά των ανθρώπων που γιόρταζαν αυτή τη μέρα κάποτε κι εκείνων που δε γιορτάζουν πλέον εξαιτίας της υπάρχουσας κατάστασης στη χώρα μας. Οι πρώτοι είχαν ένα λόγο και γιόρταζαν την άνοιξη εκεί που της αξίζει, στο θρόνο της που λέγεται φύση και περιβάλλον με όλες τις αποχρώσεις της θάλασσας και του βουνού. Οι δεύτεροι όμως τι κάνουν? Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να γιορτάσουν ούτε για το πρώτο σκέλος, αλλά ούτε και για το δεύτερο. Με λύπη παρατηρείται και αυτή η μάζα ανθρώπων που υποδέχονται την άνοιξη μέσα στο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας, με φαγητό τη σιωπή, με ποτό τη θλίψη και με φωτογραφίες τις αναμνήσεις μιας παλιάς καλύτερης Πρωτομαγιάς. Ας αναφερθεί όμως αυτή η ομάδα, ας μην κρυφτεί στο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας γιατί όλο και κάποιος από εμάς σκέφτεται αυτούς και την μοναξιά που αυτοί βιώνουν μια τέτοια μέρα βλέποντας τους περασμένους «εαυτούς» να διασκεδάζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου