Γιατί η Λίλη φοβόταν το Σχολείο;

Μικρή Ιστορία
της Γιαννίρη Σοφίας

Για πότε ήρθε το καλοκαίρι ούτε που το κατάλαβα! Σκεφτόταν η Λίλη πηγαίνοντας στην αποχαιρετιστήρια γιορτή του σχολείου. Φέτος, πήγε για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο. Σαν χθές θυμάται την μητέρα της, λέει με ενθουσιασμό:

"Λίλη μου, μεγάλωσες πια! Μόλις έκλεισες τα τέσσερα και είναι καιρός να πάς κι εσύ στο σχολείο σαν όλα τα παιδάκια!!! Να όπως και ο αδερφός σου!"

Η Λίλη μόλις το άκουσε αυτό κλείστηκε στο δωμάτιό της και άρχισε να κλαίει μέχρι που την πήρε ο ύπνος. Η αλήθεια είναι πώς δεν ήξερε τι ακριβώς ήταν αυτό που την περίμενε. Το μόνο που γνώριζε ήταν οτι απο τότε που ο αδερφός της , ο Σπύρος, ξεκίνησε το σχολείο, δεν τον έβρισκε ποτε στο σπίτι όταν ξυπνούσε το πρωι...άσε που δεν  έπαιζε μαζί της όπως παλιά και αυτός ήταν ένας καλός λόγος να μην θέλει να πάει στο σχολείο. Φοβόταν οτι δεν θα ξαναέβλεπε τα κινούμενα σχέδια, που τόσο της άρεσαν, στην τηλεόραση. Ένας ακόμη λόγος που πίστευε οτι η μαμά της  ήθελε να την στείλει στό νηπιαγωγείο ήταν οτι δεν την ήθελε στο σπίτι γιατί όλο μπλεκόταν στα πόδια της και την ενοχλούσε στις δουλειές. Σκέφτηκε πως αν την βοηθούσε με το νοικοκυριό, ίσως και να τα κατάφερνε να μην πάει στο σχολείο. Έτσι, ένα πρωι αποφάσισε να κάνει έκπληξη στην μαμά της....και όντως η έκπληξη ήταν τόσο μεγάλη που οι φωνές της ακούστηκαν σε όοολη την γειτονιά. Δηλαδή, το καλό σερβίτσιο πλένονταν στο πλυντήριο ρούχων μαζί με τα χρωματιστά και τα λευκά ρούχα που είχαν γίνει πια μώβ....η κουζίνα είχε γεμίσει μαρμελάδες και οι τοίχοι είχαν πιτσιλιστεί με καφέ... το πάτωμα είχε πλημμυρίσει   και  είχε γεμίσει  σαπουνάδες από σαμπουάν με άρωμα χαμομήλι! Μετά απο αυτό έχασε κάθε ελπίδα. Η μαμά της μάλλον δεν χάρηκε πολύ με την έκπληξη , και έκανε δύο μέρες να της μιλήσει. Το μόνο που της έμενε, ήταν να μάθει τι ακριβώς ήταν αυτό το “σχολείο” . Πήγε λοιπόν, στον αδερφό της να τον ρωτήσει. Ο Σπύρος ήταν πολύ πειραχτήρι, και έτσι όταν τον ρώτησε, εκείνος της είπε κάτι τρομαχτικές ιστορίες για μάγισσες – δασκάλες, που μεταμόρφωναν τα παιδιά σε τέρατα όταν έκαναν κάποιο λάθος! "αααααααααααα!" Εκείνη άρχισε να ουρλιάζει και έτρεχε τρομοκρατημένη σε όλο το σπίτι. Όταν ήρθε η μέρα να πάει για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι και δεν έλεγε να βγει με τίποτα! Την επόμενη μέρα και αφού η μαμά της, την καλόπιασε με μια κούκλα , την πήγε στο νηπιαγωγείο χώρις βέβαια να της το πει.  Εκεί γνώρισε μια χαμογελαστή και γλυκειά κυρία, που μίλαγε στα παιδιά, τους έδινε χαρτιά και μαρκαδόρους για να ζωγραφίσουν και τους μάθαινε παιχνίδια. Πήγε ξανά και την άλλη μέρα γιατί της άρεσε!  Έτσι πέρασε όλη η χρονιά χωρίς να το καταλάβει, ενώ έμαθε πολλά καινούρια πράγματα και έκανε πολλούς φίλους τους οποίους κάλεσε στα γενέθλιά της και πέρασαν πολύ ωραία! Στην γιορτή του αποχαιρετισμού η Λίλη έδειξε με μεγάλο ενθουσιασμό στην μαμά της, όλα όσα έφτιαξε μόνη της και με τα υπόλοιπα παιδιά της τάξης. Από την άλλη  η μητέρα της, ήταν πολύ περήφανη για την κόρη της και είχε το κεφάλι της ήσυχο για πολύ καιρό μιας και δεν είχε ξανακάνει άλλη ζημιά απο εκείνη την τραγική ημέρα!