Όλα θα πάνε καλά, αγάπη μου...

Μικρή Ιστορία
της Κατερίνας Μπούτλα

Η ώρα είχε ήδη περάσει από τις εννιά το βράδυ όταν η γιαγιά Σωτηρία επέστρεφε τον πολυαγαπημένο της εγγονό, τον Νικολάκη, στο σπίτι του μετά τον καθιερωμένο περίπατό τους στο κοντινό παρκάκι..

-Γιαγιά, με αγαπάς πολύ?

-Το πολύ είναι τίποτα αγόρι μου..Το βλέπεις το αστέρι? Να, εκεί! Ως εκεί φτάνει η αγάπη μου για σένα.. Αλλά για πες μου εσύ μικρούλη, τι τρέχει? Γιατί με ρωτάς?

-Να…τίποτα.. η φίλη μου η Άννα μου είπε πως δεν με αγαπάτε..

Η κουβέντα συνεχιζόταν όταν, φτάνοντας στην αυλή, ακούστηκαν οι φωνές. Ήταν οι γονείς του Νικόλα.. κάτι δεν πήγαινε καλά πλέον στη σχέση τους και η ένταση ήταν φανερή. Όταν η γιαγιά όμως χτύπησε την πόρτα, οι φωνές ηρέμησαν και η πόρτα άνοιξε..

-«Γύρισε η αγάπη μου», λέει η μαμά του Νικόλα.. «Πώς περάσατε μαζί με την γιαγιά?»

Ένα σκέτο καλά ήταν η απάντηση του παιδιού κι αυτό την προβλημάτισε. Οι γονείς του Νικόλα ήξεραν πολύ καλά να κρατάνε το πρόβλημά τους κρυφό από το παιδί τους, μα η γειτονιά άκουγε.. Άκουγε τις φωνές και οι φήμες χωρισμού του ζευγαριού διαδίδονταν..Έτσι και η Αννούλα άκουσε κάτι από τους γονείς της και μετέφερε στον μικρό Νικόλα μας πως οι γονείς του δεν τον αγαπάνε..

-«Ώρα για ύπνο, Νικολάκη» ακούστηκε ο μπαμπάς του παιδιού. «Να είσαι ξεκούραστος για να χαρείς την αυριανή εκδρομή μας.. Έχω ακούσει τα καλύτερα για τον Ζωολογικό κήπο και θα περάσουμε τέλεια!»

Ο Νικόλας σκεπάστηκε με το παπλωματάκι του αλλά το ένιωθε τόσο κρύο..Τον πάγωναν οι σκέψεις του μυαλού του..Δεν μπορούσε να κοιμηθεί.. 

«Τους στεναχώρησα εγώ?» σκεφτόταν από μέσα του..

Δεν άντεχε άλλο..Στεναχωριόταν κι έκλαιγε γιατί νόμιζε πως είναι μόνος του πια..Με το μανίκι από τις πυτζάμες του σκούπισε τα δάκρυά του και με άγχος χτύπησε την πόρτα του δωματίου των γονιών του.

-«Εγώ σας άκουσα που μαλώνατε όταν ήρθα σπίτι..Μπαμπά μάλωνες τη μαμά για μένα?»

-«Αγόρι μου, εσύ δεν φταις σε τίποτα.. Η μαμά κι ο μπαμπάς έχουν ένα αγκάθι στη σχέση τους που πονάει πολύ και πρέπει να συζητήσουν για να το λύσουν..Εμείς σε αγαπάμε, αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ..»

-«Ποτέ?», ρώτησε ο Νικόλας και αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά των γονιών του..

Το επόμενο πρωί ήρθε, τα πράγματα ήταν έτοιμα για την εκδρομή στον ζωολογικό κήπο και το κόκκινο αμάξι της μαμάς τους οδήγησε εκεί. Ήταν μια όμορφη εξόρμηση για την οικογένεια του Νικόλα..

-«Μαμά, δες τι όμορφο που είναι αυτό το πουλάκι! Ωχ!κοίτα είναι πληγωμένο..»

Φαίνεται κάποιο άλλο το είχε τσιμπήσει και το πλήγωσε, μα η μαμά πρόσεξε πως άλλα δυο μεγαλύτερα είχαν πάει κοντά του να το φροντίσουν.. Οπότε η μαμά του Νικόλα δεν έχασε την ευκαιρία και του είπε: 

«Βλέπεις τους γονείς που φροντίζουν το πληγωμένο παιδάκι τους? Έτσι θα σε φροντίζουμε και εγώ και ο μπαμπάς σου, όποτε κι αν πονάει η καρδούλα σου.. Οι γονείς σου σε αγαπάνε και πίστεψέ με, ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!»